دانشگاه فرهنگیانمطالعات سیاست گذاری تربیت معلم2645-77258220260723Evaluating the Educational Literacy of First-Grade Primary School Teachers and Parents: Implications for Policy-Making and Educational Practicesارزیابی سواد تربیتی معلمان و والدین پایه اول ابتدایی؛ دلالتهایی برای سیاستگذاری و آموزش118509710.48310/edup.2026.20910.1436FAحسننجفیهیات علمی دانشگاه فرهنگیانمحیا ساداتنجفی زادهکارشناسیارشد برنامهریزی درسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم، قم، ایرانJournal Article20250916Background and Objectives: This study aimed to evaluate the educational literacy of first-grade primary school teachers and parents and identify its implications for teacher education policy-making and family education.<br />Methods:This descriptive survey was conducted among all first-grade primary school teachers and parents in District 1 of Qom, Iran. Based on Cochran’s formula, 108 teachers and 384 parents were selected through stratified random sampling. Data were collected using a researcher-developed Educational Literacy Questionnaire with established validity and reliability and analyzed using one-sample *t*-tests and analysis of variance (ANOVA).<br />Findings:The mean educational literacy score of teachers was 7.67. Their main weakness was limited familiarity with the philosophy and purposes of education within the Islamic intellectual framework(mean = 5.97),while their greatest strength was effective interaction with parents and school staff(mean = 8.30).Among parents, the mean score was 7.62. Their main weakness was providing opportunities for children to learn religious teachings(mean = 7.04), whereas their greatest strength was monitoring their children’s behavior(mean = 8.74).<br />Conclusion: Teacher education policies should extend beyond instructional competencies to strengthen educational literacy, particularly the philosophy and purposes of education. Likewise, family education policies should be redesigned to empower parents and foster effective home–school partnerships that promote students’ holistic development.پیشینه و اهداف: پژوهش با هدف ارزیابی سواد تربیتی معلمان و والدین دانشآموزان پایه اول ابتدایی و تبیین دلالتهای آن برای سیاستگذاری تربیت معلم و آموزش خانواده انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع پیمایشی بود. روشها: روش پژوهش توصیفی از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری کلیه معلمان و والدین پایه اول ابتدایی ناحیه یک شهر قم بود. طبق فرمول کوکران از میان معلمان 108 و از میان والدین 384 نفر به عنوان حجم نمونه برآورد شدند. نمونه گیری تصادفی سهمیهای بود. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه محقق ساخته در حوزه سواد تربیتی بود که بعد از تعیین روایی و پایایی در اختیار افراد نمونه قرار گرفت. تجزیهوتحلیل دادهها از طریق آزمونهای تحلیل واریانس و تی تک نمونهای انجام شد. یافتهها: میانگین سواد تربیتی در معلمان 67/7 است و عمده ضعف شناسایی شده آنها به میزان آشنایی بر فلسفه و غایت تربیت در فضای فکری اسلام(با میانگین 97/5) و نقطه قوتشان مربوط به میزان برقراری ارتباط و تعامل مطلوب با والدین و اولیای مدرسه(با میانگین 3/8) است. درمیان والدین نیز میانگین سواد تربیتی 62/7 است و عمده ضعف شناسایی شده آنها به میزان زمینهسازی برای فراگیری معارف دینی توسط فرزند(با میانگین 04/7) و نقطه قوتشان مربوط به میزان توجه و دقت شما به رفتارهای فرزند(با میانگین 74/8) است. نتیجهگیری: پیشنهاد میشود سیاستگذاریهای تربیت معلم علاوه بر تقویت شایستگیهای آموزشی، بر ارتقای سواد تربیتی، بهویژه در حوزه فلسفه و غایت تربیت، متمرکز شود و همزمان سیاستهای آموزش خانواده نیز در جهت توانمندسازی والدین و تقویت مشارکت تربیتی خانه و مدرسه بازطراحی گردد.دانشگاه فرهنگیانمطالعات سیاست گذاری تربیت معلم2645-77258220260723Barriers to Transition from Face-to-Face Education to Virtual Education: An Insight from the Content Analysis of the Lived Experience of Junior High School Teachersموانع عبور از آموزش حضوری به آموزش الکترونیکی: برداشتی از تحلیل مضمون تجربه زیسته دبیران دوره متوسطه اول512810.48310/edup.2026.23825.1486FAمحمدنیکخواهگروه علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایرانشهنازولیپور هفشجانیگروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایرانشیماکاظمیان پوردبیر آموزش و پرورشJournal Article20260722The aim of this study was to study the problems and barriers to transition from face-to-face education to electronic education, based on the lived experience of junior high school teachers in Gotvand County.<br />The type of research is applied, its approach is qualitative, and its data collection method is survey, and the data required for the study were collected through semi-structured interviews. The statistical sample of the study was selected purposively (until theoretical saturation was reached) from among junior high school teachers of Persian language and literature in Gotvand County (15 people). The validity of the interview questions was confirmed by six colleagues at Farhangian University. The results obtained from the lived experience of the teachers were extracted with the help of Maxquda10 software for content analysis and basic themes, level 1 and 2 organizers, and comprehensive. The validity of the analyses was reviewed and confirmed in collaboration with four colleagues at Farhangian University.<br />According to the research results, 82 basic themes were extracted inductively, in the form of 14 organizing themes of level 1 and 4 organizing themes of level 2, including human problems (level 1 knowledge, competence and attitude topics), cultural/social , infrastructure material, financial, organizational-administrative), and educational/courseهدف این پژوهش مطالعه مشکلات و موانع عبور از آموزش حضوری به الکترونیکی، بر اساس تجربه زیسته معلمان دوره متوسطه اول شهرستان گتوند بوده است. <br />روش: نوع پژوهش کاربردی، رویکرد آن کیفی و روش گردآوری دادههای آن پیمایشی بوده و دادههای مورد نیاز پژوهش از طریق مصاحبه نیمه-ساختارمند، گردآوری شدند. نمونه آماری پژوهش به روش هدفمند(تا رسیدن به اشباع نظری)، از بین دبیران زبان و ادبیات فارسی دوره متوسطه اول شهرستان گتوند(15 نفر) انتخاب شدند. روایی سؤالهای مصاحبه از طریق شش نفر از همکاران دانشگاه فرهنگیان تأیید شد. نتایج حاصل از تجربهزیسته دبیران با کمک نرمافزار Maxquda10 تحلیل مضمون و مضامین پایه، سازماندهنده سطح 1 و 2 و فراگیر استخراج شد. اعتبار تحلیلها با همکاری چهار همکار دانشگاه فرهنگیان بررسی و تأیید شد. <br />یافتهها: با توجه به نتایج پژوهش، به صورت استقرایی، 82 مضمون پایه، در قالب 14 مضمون سازماندهنده سطح 1و 4 مضمون سازماندهنده سطح 2 شامل مشکلات انسانی(مضامین سطح 1 دانشی، توانشی و نگرشی)، فرهنگی/اجتماعی(فرهنگی و اجتماعی)، زیرساختی(سخت و نرمافزاری، مادی، مالی، سازمانی-اداری) و آموزشی/درسی(هدفها، محتوا و مواد آموزشی، روشهای تدریس و ارزشیابی)، برای مضمون فراگیر مشکلات گذار به آموزشهای الکترونیکی، استخراج شد. <br />نتیجهگیری: با توجه به تحولات فناورانه دنیای امروز و با وجود ضرورت گذار تدریجی از آموزش حضوری به سوی آموزشهای الکترونیکی، تجربه دوران کرونا حاکی از آن است که اجرای این امر همواره با مشکلات متعددی روبرو بوده ست که لازم است این مشکلات و چالشها مورد توجه قرار گرفته و راهکارهای مقابله با آنها برای اجرای موفقیتآمیز آموزشهای الکترونیکی فراهم شود.دانشگاه فرهنگیانمطالعات سیاست گذاری تربیت معلم2645-77258220260723A Critical Re-examination of Digital Citizenship Education from the Perspective of the Philosophy of Technology: Implications for Teacher Education Policy in Iranبازخوانی انتقادی تربیت شهروندی دیجیتال از منظر فلسفه فناوری: دلالتهایی برای سیاستگذاری تربیت معلم در ایران516510.48310/edup.2026.23911.1489FAحمیدرضااطهری نیادکتری برنامهریزی درسی، استاد مدعو دانشگاه فرهنگیان، سبزوار، ایران.Journal Article20260726Introduction: This study aimed to critically re-examine digital citizenship education from the perspective of the philosophy of technology and to elucidate its implications for teacher education policy.<br />Methods and Data: This qualitative study employed document analysis. The research data consisted of selected texts on digital citizenship, purposively selected and analyzed through five major approaches in the philosophy of technology. Data were analyzed using qualitative content analysis. <br />Findings: The findings indicated that, within the instrumentalist approach, digital citizenship is largely reduced to a set of skills, and responsible behaviors. In contrast, technological determinism and substantivism emphasize adaptation to the logic of technology and awareness of its consequences, respectively. Postphenomenology conceptualizes digital citizenship as a way of being in a technologically mediated world, in which human perception, identity. From the perspective of critical constructivism, digital citizenship is reconceptualized as a form of critical agency and democratic participation in confronting structures of power, inequality, and algorithmic domination. <br />Conclusion and Discussion: Policy-making for digital citizenship education among pre-service teachers in Iran requires a shift from a purely skills-based approach toward a multilayered, reflective, and critical approach that explicitly incorporates the philosophical foundations of technology into educational and policy decision-making.پیشینه و اهداف: پژوهش حاضر با هدف بازخوانی انتقادی تربیت شهروندی دیجیتال از منظر فلسفه فناوری و تبیین دلالتهای آن برای سیاستگذاری تربیت معلم در ایران انجام شده است. روش: روش پژوهش از نوع کیفی و مبتنی بر تحلیل اسنادی است. دادههای پژوهش شامل متون منتخب در حوزه شهروندی دیجیتال بوده که با رویکرد نمونهگیری هدفمند انتخاب و بر اساس پنج رویکرد اصلی فلسفه فناوری تحلیل شدهاند. تحلیل دادهها با بهرهگیری از تحلیل محتوای کیفی انجام گرفت. اعتبار یافتهها بر پایه معیارهای اعتبارپذیری، انتقالپذیری، قابلیت اتکا و تأییدپذیری تأمین شد. یافتهها: یافتهها نشان دادند در رویکرد ابزارگرایانه که همچنان جریان غالب در بخشی از ادبیات معاصر است، شهروندی دیجیتال عمدتاً به مجموعهای از مهارتها، هنجارها و رفتارهای مسئولانه تقلیل مییابد؛ در حالیکه رویکردهای جبرگرایانه و ذاتگرایانه بر سازگاری با منطق فناوری و آگاهی از پیامدهای آن تأکید دارند. رویکرد پساپدیدارشناسی شهروندی دیجیتال را بهمثابه شیوهای از زیستن در جهان میانجیشده فناورانه تفسیر میکند که در آن ادراک، هویت و کنش انسانی در تعامل با فناوری شکل میگیرد. در رویکرد ساختگرایی انتقادی، شهروندی دیجیتال بهعنوان نوعی عاملیت انتقادی و مشارکت دموکراتیک در مواجهه با سازوکارهای قدرت، نابرابری و سلطه الگوریتمی بازتعریف میشود. نتایج همچنین نشان داد که این تفاوتهای مفهومی، پیامدهای مستقیمی برای اهداف، استانداردهای شایستگی، اعتباربخشی و توسعه حرفهای در تربیت معلم دارد. نتیجهگیری: سیاستگذاری تربیت شهروندی دیجیتال دانشجومعلمان در ایران نیازمند گذار از رویکردی صرفاً مهارتمحور به رویکردی چندلایه، تأملی و انتقادی است که مبانی فلسفی فناوری را در تصمیمگیریهای آموزشی و سیاستی بهصراحت مدنظر قرار دهد.